Halló, elsku vinir heima.
     Nú ætla ég að reyna að skrifa smá fréttir í ??? sinn.  Stundum höfum við ekki haft internet eða rafmagn og á tímabili héldum við að talvan eða nýja hleðslutækið væri að gefa sig.  Svo þetta hefur verið hálfgert basl hér hjá okkur.  Í morgun þegar ég settist við tölvuna kom kona sem er formaður eins stærsta Dignity hópsins.  Hún kom með 8 hvíta, heklaða "ömmudúka" sem eru ætlaðir á stólbök.  Hún kom með þetta til að gefa mér -- sem mér þótti mjög vænt um.
     Éftir smá tíma komu svo tvær ungar konur sem vildu fá lán hjá Dignity.  Þær fengu að vita að þær þurfa að tilheyra hópi sem samanstendur af minnst 10 konum.  Þær hafa þá tíma þar til í haust að finna aðrar konur.  Nú bíða tveir litlir hópar kvenna.  Við getum hjálpað öðrum þeirra með 12 konum -- þökk sé kirkjunni okkar í Kotinu og trúföstu einstaklingunum sem leggja inn mánaðarlega.  Þessar konur eiga að fá peningana næsta mánudag.  Ég vorkenndi svo hinum tveim konunum sem komu -- svipurinn þeirra var svo vonlaus  -- ég held að þessi lán séu eina von margra til að komast af í raun og veru.  Hér er svo erfitt að fá vinnu.
     Það hefur verið nokkuð gestkvæmt hjá okkur undanfarið -- höfum fengið góða vini eins og Moise, Luk, Daniel (mann Fatimötu). ( sum ykkar þekkja kanski eitthvað af þessu fólki).
     Síðasta föstudag voru foreldrar skólabarnanna okkar boðaðir í skólann kl.9 f.h.  Þegar við hjónakornin "rúlluðum" á hjólinu upp úr kl.8 mættum við mörgum á leiðinni og fullt af fólki var komið í skólann. -- Margir hér hafa enga klukku eða farsíma svo sólin segir til um tímann hjá þeim.  Stundum sést hún ekki svo þá er ekki gott í efni og margir verða of seinir.  Stundin hófst með því að hollenska stúlkan Janneke sem var hér í húsinu þegar við komum var að fara heim í dag - lét börnin syngja.   Hún hefur kennt krökkunum svolítið í söng og takti og átti nú að skila sínu verkefni.  Hún er að ljúka einhverju tónlistarnámi í vor.  Öllum var sagt að mynda stóran hring fyrir utan skólann og síðan kom einn bekkur í einu ínn í hringinn og sýndi og söng sitt atriði.  Þetta gekk mjög vel.  Síðan var farið inn í nýmálaða, fallega matsalinn okkar.  Þar gat fullorðna fólkið sest í plaststóla sem hafa komið með gámunum og börnin sátu á plastmottum á gólfinu meðan Hinrik talaði til þeirra.  Að lokum fengu allar fjölskyldurnar poka með fötum úr gámnum og stóran hvítan brúsa með mjúku kremi til að bera á skrokkinn og fæturna.  Það er svo þurrt hér á þessum tíma að margir eru með stórar sprungur á fótunum.  Við kvöddum svo fólkið með handabandi þegar það fór um kl.12 á hádegi.
     Á laugardaginn fórum við í smá  ferðalag með Kadi skrifstofu konunni okkar , manninum hennar og tveim ungum dætrum.  Leiðin lá í þorpið hennar Kadiar.  Það tekur ca. 30 mín að aka þangað á mótorhjóli en við vorum 60 mín á bílnum.  Vegurinn er sem sagt þannig... Við fórum fyrst að heimsækja bróður Kadiar sem er bóndi þarna rétt hjá.  Þar hittum við mömmu Kadiar sem er 74 ára, tannlaus eins og svo margir hér en ræktar hrísgrjón og virðist njóta þess að vera þarna með fjölskyldu sinni.  Bróðirinn er "musulman" og á tvær konur og 3 + 2 börn. Sú konan sem á börnin 3 var komin á steypirinn.  Það var samt hún sem þjónaði gestunum, karlinum og hinni konunni.  Við fengum þarna dísæta teið sem karlarnir hér gera og bera fram í pínulitlum glösum. Húsbóndinn sinnti þessu verkefni þar sem við sátum í skugganum undir stóru mangótré.  Mér varð svo mikið á að sjá hvað glasið sem ég átti að drekka úr var skítugt að ég hellti óvart niður helmingnum. ´Barnshafandi konan kom síðan með indælis mat sem hún hafði eldað fyrir okkur - þykkan graut (tov) úr millet og sterka sósu út á.  Þetta var borðað með höndunum og bragðaðist mjög vel.  Þegar við fórum heim kom húsbóndinn með fallegan hana sem var bundinn saman á fótunum og gaf okkur.  Sem betur fér hafði ég keypt góða bananakippu á leiðinni svo Hinrik gat rétt hana í staðinn.  Nú spígsporar haninn hérna um lóðina okkar með honum Jóa hundi sem veit að hann á að vera góður við nýja húsdýrið.  Þeir virðast vera bestu mátar.  En hanagarmurinn vekur okkur upp úr 3 á nóttunni með gali sínu.  Hann er svo fallegur að við getum eiginlega ekki hugsað okkur að éta hann.  Ætli hann fari ekki til einhvers góðs og þurfandi vinar þegar við förum héðan eftir nokkra daga.
      Ég held ég stoppi núna.  Get vonandi skrifað oftar á næstu dögum..

                             Guð geymi ykkur öll,

                                                  Love,

                                                          Gullý

Halló, elsku vinir.
     Internetstengingin datt út hjá okkur síðasta miðvikudagskvöld en var að koma núna.  Ég er mikið fegin því mér finnst ég vera svo langt í burtu þegar ég get ekki haft samband heim.
Nú eru komnir 40 hænuungar og 20 hana - ungar í fína hænsnahúsið sem er rétt hjá húsinu hans Mússa.  Við fórum ásamt vösku liði karla niður í bæ í vikunni og gerðum þessi kaup.  Keyptum líka matar og vatnsdalla, fóður og hnýslasóttarlyf svo nú eru þeir í góðum málum.  
     Kennararnir fengu að líta í gáminn í vikunni og velja sér föt.  Á meðan voru karlarnir 4 í skólanefndinni að girða utan um matjurtagarð svo hægt sé að rækta tómata, kál og annað til að hafa matinn fjölbreyttari.  Þennan dag var mjög hvasst svo sandurinn þyrlaðist um allt. Þessi skiki er rétt hjá gámnum svo karlarnir sáu þegar kennararnir komu klyfjaðir út og fóru með góssið á hjólunum sínum heim.  Og hvað haldið þið ?  öfundin var ekki lengi að koma sér inn hjá þeim.  Kennararnir voru sumir reyndar svolítið stórtækir. !!    Skólanefndinni verður væntanlega boðið núna eftir helgina til að fá eitthvað meira fyrir sig og sína.   
     Við Kadi erum búnar með myndatökurnar af skólabörnunum svo nú er tölvuvinnan eftir.
Við erum að reyna að koma sem flestu út sem er í gámnum áður en við förum heim.

                              Læt þetta duga núna,

                                          Love,  

                                                Gullý 

Elsku vinir.
     Í dag vorum við í skólanum eða réttara sagt við gámana áð útbúa gjafapoka með fatnaði handa fjölskyldum skáolabarnanna okkar.  Það á að afhenda þetta í næstu viku.  Með okkur voru karlarnir 4 í stjórn foreldrafélagsins og Kadi. Síðar komu Naomi, Dorkas (eldhúskonurnar) og konan hans Mússa.  Það var líf og fjör þarna þar sem við helltum úr hverjum fatapokanum á fætur öðrum á stóran dúk sem saumaður var úr kornsekkjum.  Það var gaman að sjá hvað karlarnir höfðu gaman að þessu - þeir fóru sjálfir í hverja spjörina yfir aðra sem þeir fengu svo að eiga.  Yngsti karlinn var kominn í unglingsstúlku gallabuxur utan yfir aðrar buxur !!  Um kl. fjögur var búið að útbúa 250 poka. ´Við erum mjög ánægð með að þetta skuli vera búið - en enn er nóg eftir að fatapokum úr gámnum.  Þeir bíða betri tíma.  Það var mjög heitt þarna og við hjónin höfum líklega drukkið minnsta kosti 8 lítra af vatni í dag og vorum þó þur niðrí tær.
     Við Hinrik skruppum aðeins frá með Elí.  Til stóð að kaupa hænuunga sem átti svo að setja í fína hænsnahúsið á skólalóðinni.  Við hittum ungan mann frá Gana sem vildi selja okkur unga sem hann kom með í trébúri - 40 stykki.   Búrið var sett ofan á bílinn og ekið í skólann.  Þegar þangað kom - kom í ljós að flestir ungarnir voru karlkyns.  Þeir verpa víst ekki eggjum svo það þótti ekki nógu gott.  Svo fór að lokum að strákgreyið sem vildi selja setti hænsnabúrið á höfuðið og gekk langa leið til baka ...  Þetta gengur vonandi betur næst.
     Á þriðjudag vorum við Kadi í skólanum að taka myndir af börnunum í 3. og 4. bekk, fyrir ykkur sem styrkið þau.  Það gekk ágætlega - en ég var eiginlega "sjokkeruð" yfir fötunum þeirra.  Það var búið að láta þau vita að þau ættu að koma í nýju skólabúningunum og vera hrein og snyrtileg.  Nei, nei, þannig voru þau nú aldeilis ekki.  Sumir nýju búningarnir rifnir og allflestir voru í gömlu rifnu búningunum.  Það verður sko tekið til rækilegrar endurskoðunar hvernig skólafötin verða næsta ár. !!!  Á morgun á svo að mynda 1. og 2. bekk.  
     Nú er matsalurinn alveg að verða tilbúinn.  Ég er alveg ofboðslega ánægð með hvernig þetta er unnið hjá málurunum - miðað við að þetta er hér í Afríku..  Þvílík breyting á einu húsi.  
     Það er sem sagt nóg að stússast hér þessa dagana.  
Ég gat ekki sett inn myndirnar eins og ég ætlaði að gera síðast.  Ég þarf líklea að hlaða aftur niður forritinu til þess að það sé hægt.  Ég reyni mitt besta.

                              Læt þetta duga í bili.

                                           Love,  

                                                 Gullý.
                               
    

Halló, elsku vinir.
     Þá er kominn laugardagur.  Hér verður ekkert "Eurovision partý" - við höfum ekki einu sinni heyrt lagið hennar Salome..
     Þessa dagana er mikið að gerast á skólalóðinni okkar.  Búið er að mála matsalinn að utan og byrjað að grunna hann að innan.  Við ætluðum bara að hafa einn lit að utan en áður en við vissum af voru karlarnir byrjaðir að mála "stoðirnar" að utan í öðrum lit svo við létum þá bara halda áfram með það.  Þetta er vel gert að þessu sinni og kemur mjög vel út.
     Matar - geymslan er tilbúin en steypan þarf að þorna betur áður en maísinn - baunirnar og grjónin fara þangað inn.  Hænsnakofinn er risinn og þak komið á hann - veggurinn sem myndar skýli fyrir traktors "græjurnar" er líka risinn.  Milli hans og hænsnakofans á svo að setja þak til að skýla traktornum fyrir regni og ryki.  Sá hluti múrsins sem við ráðum við að reisa núna er tilbúinn.
Búið er að laga traktorsvagninn - þ.e. setja járngólf og hækka hliðarnar.
     Við förum nokkuð oft út á akurinn til að líta á "búpeninginn" - geiturnar.  Það er maður sem hefur tekið að sér að sofa þarna útfrá og hugsa um skepnurnar en við höfum aldrei séð hann þar og erum ekki ánægð með sinnuleysi við geiturnar.  Það er verið að reyna að fá fjölskyldu til að vera þarna. ´--- Í dag byrjuðu tveir karlar að grafa brunninn á akrinum.  Þeir halda áfram þar sem hinir hættu í fyrra.  Klöppin þarna er svo hörð að þetta er ekkert grín.  Vonandi er ekki langt í vatnið.  Það væri mikil búbót að fá vatn þarna - bæði fyrir skepnur , fólk og gróður.
     Hinrik fór í dag ásamt nokkrum aðilum út fyrir bæinn.  Þau fóru á hjólum svo ég hafði mér það til afsökunar að ég þyrfti að prenta 250 einkunnablöð hér heima sem ég og gerði.
     Hingað til Bobo eru komnir tveir 19 ára piltar sem eru búnir í menntaskóla og að undirbúa sig fyrir háskólanám.  Trudie hefur umsjón með þeim.  Þeir kenna ensku og íþróttir við skólann okkar.  Þeir kenna starfsfólkinu líka ensku.
     Að öðru leyti gengur lífið hér eins og alls staðar á jarðarkringlunni -- alltaf eitthvað til að takast á við...  Þá er stundum gott að vera með góða tónlist til að hlusta á og mýkja sálartetrið.

                   Guð geymi ykkur öll og gefi ykkur "gleðilegan sunnudag" !  (bon dimash)

                                               Love,

                                                  Gullý

Ég reyni að setja inn nokkrar myndir núna.

Halló, elsku vinir.
     Við erum búin að vera internetslaus í tæpa tvo sólarhringa, en nú er komið samband en það er mjög þungt.  Ég reyni því að skrifa smá meðan tækifæri gefst.  
     Nú er búið að taka traktorinn í notkun - Hinrik er búinn að plæja fyrir Elí og maðurinn sem kemur líkega til með að sjá um traktorinn plægði fyrir smá matjurtagarði á skólalóðinni.  Nú er verið að betrumbæta vagninn sem fylgdi með traktornum - setja í hann járn"gólf" og hækka hliðarborðin.
     Málarinn er byrjaður að reisa stillansa í matsalnum því þar er nokkuð hátt til lofts.  ´Matargeymslan sem er verið að reisa rétt hjá eldhúsinu er langt komin svo þetta er allt að koma.
     Í morgun var nýr Dignity hópur hér til að fá örlán.  Það eru 24 konur í þessum hópi og eru þær hér úr nágrenninu.  Sú yngsta er 17 ára og hefur ekki farið í skóla.  Hún ætlar að selja notuð föt og veski.  Það er alltaf líf og fjör hér á veröndinni þegar konurnar koma hingað.  Þær eru svo innilega þakklátar fyrir þessa hjálp.  Þær halda að ég sé svona góð að lána þeim en ég reyni að útskýra fyrir þeim að það eru þið - sem gefið - og Guð sem standið að þessu.  Ég fæ aftur á móti að njóta þess að hitta konurnar og færa þeim hjálpina.  Takk , takk.
     Það stendur til að við hjónakornin förum til bæjar sem heitir Bamfora í fyrramálið.  Það er rúmlega klukkustundar akstur þangað.  Við verðum kanski fram á sunnudag eða mánudag þar.  Ætlum að hitta Luk vin okkar og fjölskyldu hans.  Við reynum líka að hitta fólk sem er að hjálpa geðsjúkum þar í borg.  Tökum með okkur smá lyf og fatnað úr gámnum.
     Í hádeginu vorum við með fund með Mirjam skólastýru og Kadi.  Það er nauðsynlegt að fara yfir ýmis mál sem viðkoma skólastarfinu hér.  Það er víst eins í öllum löndum.
     Annars er allt gott nema hvað hitinn er farinn að hækka dálítið mikið .
Vona að snjórinn og hálkan hrjái ykkur ekki mikið lengur heima á landinu okkar kalda.

                              Guð geymi ykkur,

                                            Love,

                                                    Gullý