Aron skrifar

Mamma hringdi áðan og bað mig um að skila því að þau væru að leggja af stað í rútu til Ouagadougou, þaðan sem þau síðan fljúga heim á leið.  Þau verða komin til Íslands á miðnætti á mánudag.  Biðjum um Guðs varðveislu á ferðalaginu.

Komið þið sæl elsku vinir.
Dagarnir hafa liðið hratt þar sem nóg hefur verið að gera. Í dag voru foreldrar boðaðir að gámnum
kl.15:00, eða eftir skóla hjá börnunum okkar. Fólk mætti mjög vel - það þarf að' ganga langar leiðir -.
Eftir smá tölu hjá Hinrik afhentum við Kadi og kennararnir tæplega 300 plastpoka - 2 á hvert barn/fjölskyldu. Í pokunum var ýmislegt spennandi - föt,sápur ,snyrtidót ,leikföng,veski ,falleg teppi,bangsar,litir ,tannburstar og tannkrem ofl.ofl.  Þegar foreldrar og börn fóru heim fékk starfsfólkið líka töskur/veski með ýmsu notalegu sem ég var búin að týna til.  Á svo eftir að´fara með nokkra poka á morgun til fólks sem býr nálægt skólanum.  Þetta gekk allt mjög vel og erum við mikið fegin að þessu skuli lokið.
     Lyfin eru öll komin í skápinn "fína" sem er staðsettur í svefnherbergi okkar.  Fórum í morgun með smá lyf og einhverja hluti sem urðu eftir þegar tekið var úr gámnum, á rétta staði.  Í hádeginu vorum við svo boðin til ungrar fjölskyldu frá USA sem hafa starfað hér í 9 ár og ætla að koma við hjá okkur á Íslandi 21. júní á leið sinni til Bandaríkjanna. 
     Ég hef víst ekki sagt ykkur frá snáknum sem hann Mússa skólavörður náði að drepa núna fyrir nokkrum dögum.  Snákurinn kom í ljós innan um múrsteina sem steyptir voru í fyrra og geymdir voru á skólalóðinni.  Þegar farið var að færa steinana til kom skepnan í ljós en þetta mun vera mjög hættuleg tegund, ca 1m og 20 cm á lengd.  Svo allir eru mjög fegnir og í dag fékk Mússa mikið klapp fyrir afrekið.  -- Það gerðist líka einn daginn þegar við vorum að vinna í gámnum að inn flugu mörg hundruð býflugur.  Fyrst vorum við að reyna að vinna með þær sveimandi yfir okkur og allt um kring en svo var ágangurinn orðinn svo mikill að við lokuðum þær inni í gámnum og fórum heim.  Daginn eftir þegar við komum aftur voru þær flestar dauðar, sem betur fer. Þær hafa líklega ekki þolað hitann þarna inni sem hefur farið yfir 50 gráður.
     Byggingarmálin standa þannig að búið er að hlaða upp fyrir glugga á báðum álmunum ( 3 stofur standa lægra þannig að húsið verður nokkurn veginn tvískift en þó eitt hús). Verið er að steypa í járngrind sem liggur þvert yfir alla glugga allan hringinn.  Búið er að smíða alla glugga og hurðir og er það komið á svæðið.  Svo verkinu miðar mjög vel.  Það fer ógrynni af vatni í þessa byggingu. Stundum koma tankbílar fullir af vatni og losa í steinþró sem búin var til . Stundum eru notaðar 4 asnakerrur og tvær tunnur á hverri kerru til að sækja vatn - nokkrum sinnum yfir daginn. Vatnskostnaðurinn við þessa byggingu fer líklega yfir 330 þúsund íslenskar krónur.
     Hjónin sem eru hér stundum eru búin að boða komu sína hingað á morgun ásamt gesti/um þeirra.
Þau verða fram yfir helgi.  Þegar við förum koma tvær amerískar stúlkur og verða hér húsinu í 2 - 3 mánuði.  Þær hjálpa vonandi eitthvað til við skólastarfið.
     Búið er að bursta rykið af ferðatöskunum og ferðafötin verða skoluð á morgun. Ýmislegt smávegis á eftir að gera en við sjáum fram á að þetta gangi allt upp.  Hinrik á að tala á tveim samkomum á sunnudagsmorgunn.  Við gerum svo ráð fyrir að taka rútu til Ouaga kl.18:30 sama dag og fara beint á flugvöllinn þegar þangað er komið eða rétt fyrir miðnætti.  Flugvélin á svo að fara í loftið kl.03:40
held ég.
                   -- Vona að öllum líði vel heima á Fróni þrátt fyrir skjálftann í jöklinum.

                                                                             Love,

Halló, elsku vinir.
     Í dag komu fyrstu gestirnir kl.7 í morgun.  Einhver pastor og sonur hans sem talar ensku. Þeir vildu bara vera vinir Hinriks (okkar) og svoleiðis.    Klukkan 10:00 var svo fundur hér heima með stjórn foreldrafélagsins í ABC skólanum.  Fórum yfir stöðuna með ræktarlandið o.fl. Þeir vilja að við gróðursetjum kasjúhnetutré umhverfis allt landið og byggjum hús sem væri notað fyrir þá sem eru að vinna þar, verkfæri og í byrjun uppskeru.  Við þurfum að stofna reikning fyrir þetta starf og líklega þurfum við bara sjálf að leggja pening þar inn - nema einhver vilji styrkja þessi ræktunarmál fyrir skólastarfið hér.Fórum líka yfir hvað er hægt að rækta þar og hvað útsæði og áburður kostar.
     Við litum við hjá henni Trudi okkar (konu Elí) í gærmorgunn.  Hún var þá nýkomin af sjúkrahúsi.
Málið var að hún var barnshafandi - komin 4 mánuði á leið - en fyrir stuttu síðan fékk hún að vita að barnið værið dáið.  Þess vegna var framkölluð fæðing hjá henni sem gekk nokkuð vel eftir atvikum.
Þegar fæðingin byrjaði var hún ein á stofunni - reyndi að kalla á hjálp sem kom svo fljótlega.  Hún fæddi litla andvana stúlku sem þau gáfu nafnið Elísabet eftir móður hans Elí.  Hún og Trudi voru mjög góðar vinkonur.  Elí jarðsetti svo litlu stúlkuna undir rósarunna sem er við húsvegginn þeirra.þar eru líka önnur fóstur sem
Trudi hefur misst.  Þennan sama dag var Lúka litli 5 ára sonur þeirra að grafa þarna við leiðið, svo pabbi hans spurði hvað hann væri að gera. Þá sagði Luka :"Ég vil setja kross hjá litlu systur minni".  --  Svo þetta tók á fyrir litlu fjölskylduna þeirra.  megi Guð blessa þau og styrkja.
     Við Kadi (skrifst.st.) höfum verið á kafi ofan í fatapokum í gámnum nú í nokkra daga.  Erum að útbúa fjölskyldupakka fyrir öll heimili skólabarnanna okkar.  Vð ætluðum víst að afhenda þá s.l. föstudag en margar tafir hafa orðið - svo sem bréfaskriftir mínar á netinu við manninn sem ætlar að sækja um styrki fyrir starfið hér - annaðhvort brunn að hluta til eða matsal og eldhús.  Ég er líka búin að eyða heilmiklum tíma í þetta á netinu. Svo voru það líka skrifstofuferðir Hinriks og Kadiar vegna leyfisbréfa fyrir landið. Einnig viðtöl við aðila sem grafa brunna.
     Í gær vorum við svo að uppgötva að það er bara rétt rúm vika þangað til við förum heim og svo margt eftir að gera. --  Við keyptum forláta skáp með hurðum og læsingum fyrir lyfjakassana sem ekki fara strax í skólann.  Ég hef svo verið að reyna að finna út hvert hlutir úr gámnum sem voru ekki merktir eiga að fara.
     Skólabyggingin gengur mjög vel.  Það er búið að hlaða upp fyrir glugga í þrem kennslustofum og milliveggi þar og upp að gluggum ca. í hinum þremur stofunum.
     Við fylgjumst eftir bestu getu með þessum ósköpum sem ganga á í jöklunum heima.. Biðjum líka Guð að varðveita allt líf þar o.fl.
      Bænir ykkar eru vel þegnar !

                                                     Love,

                
    
    Fyrir utan dálitla þreytu hjá okkur hjónunum gengur heimilislífið hér vel.  Jói hundur og kötturinn una sér vel saman og bera óttablandna virðingu fyrir hvor öðrum - enda eru þeir báðir af sama kyni.

Gott kvöld - gott fólk !
     Í gærmorgun kl.rúmlega 8 byrjuðu Dignity konurnar að streyma hingað og fyrir 9 voru þær orðnar u.þ.b. 38 + börn.  Trudi kom svo og túlkaði fyrir mig þegar ég sagði þeim frá tilurð þessa sjóðs og fyrirkomulag á láninu.  Þessar konur voru svo afgreiddar og fengu hver sínar tæpl. 7000 íslenskar krónur ( 20.000 cfa). Þarna voru líka komnar 9 konur sem ekki voru í þessu kvenfélagi og vildu fá lán.  Sú kona sem er ábyrg fyrir konunum 38 sem þarna voru og þeim 10 sem komu svo í dag vildi ekki bera ábyrgð á þessum 9 konum þar sem hún þekkti þær ekki nógu vel. Ég sagði þeim að þær þyrftu að stofna sitt eigið félag og fá einhverjar sem væru ábyrgar til að sjá um þann hóp. Lét þær líka vit að ekki væru til meiri peningar núna til að lána en ef til vill yrði það hægt í september þegar ég kæmi aftur. -- Í dag komu svo þær konur sem ekki komust í gær og sóttu sín lán. Þá eru alls 50 konur búnar að fá lán að þessu sinni úr Dignity sjóðnum. Megi þær fá visku til að ávaxta þetta vel.  -- Hún Adel sem fer fyrir fyrsta hópnum kom ´líka í morgun með aðra afborgun fyrir allar konurnar í hennar hópi.
     Það komu líka fleiri gestir hingað í morgun. María, stúlkan sem þreif gólfin fyrir okkur í fyrra kom nú með pínulitla dóttur sína sem fæddist fyrir ca.10 dögum.  Hún var bara 8 merkur enda alveg pínuponsu lítil.  Mamman kastaði upp næstum því alla meðgönguna og var auk þess með malaríu og taugaveiki í byrjun. 
     Jafnframt þessu var ég að fara yfir lyfjakassana 60 ? til þess að geta farið með eitthvað handa hjúkrunarmanninum okkar á morgun. Við þurfum líklega að kaupa skáp undir þetta sem hægt er að læsa því enginn staður er fyrir þetta í skólanum eins og er.
     Hinrik og Elí eru búnir að vera á

Bon dimanche !  - Gleðilegan sunnudag !
  Ég má til með að segja ykkur hvernig Guð leggur þjónum sínum til ókeypis brandara og ævintýri.
     Þegar við komum heim rúmlega 22:00 í gærkveldi bloggaði ég um leið og við fengum okkur snikkers og popp ( annað nammikvöldið á þessu tímabili).  Jæja, ég var orðin nokkuð þreytt þegar
 ég loksins komstí bólið.  --  Í morgun hrökk ég upp klukkan 07:40 og hélt það væri mánudagur, en þá áttu Dignity konurnar að koma kl. 08:00.  Ég varð skelfingu lostin og skildi ekkert í því hvernig ég hefði getað gleymt að stilla klukkuna. Átti eftir að biðja Sandry skúringarstúlku að koma kl 07:00 til að sópa lóðina og veröndina áður en konurnar kæmu.  Átti líka eftir að fá lánaðar margar plastmottur sem konurnar gætu setið á hér úti.  Ég skellti mér í sturtu - bað svo Hinrik um að drífa sig í sturtu og hjálpa mér - sagðist nú aldeilis standa með honum í því sem hann væri að gera.  Hann lá hinnrólegasti í bólinu og brosti sínu alþekkta stríðnisbrosi meðan hann sagði : "ert þú nú ekki að fara á samkomu" ? Þá laukst upp fyrir mér að það var sunnudagur en ekki mánudagur. Mikið var ég fegin .
     En þá var barið á hliðið svo ég fór út að opna.  Þá var þar kominn presturinn sem við vorum að starfa með í gærkveldi.  Það leit helst út fyrir að hann væri að sækja okkur á samkomu sem átti að byrja kl. 8 þarna einhversstaðað úti í móa. Við vissum að hann ætlkaði þangað en ekki að Hinrik ætti að tala.  Nú voru góð ráð dýr - ekki mátti bregðast blessuðum manninum en engin ræða var undirbúin.  Við skelltum okkur í sparifötin - fengum eina brauðsneið og banana og af stað með prestinn ,frúna hans 3 börn og aðra konu.  Fórum svo og náðum í túlkinn sem við höfðum aldrei séð.  Þá segir Hinrik : " stríðnin í morgun snérist nú eiginlega upp á mig".  
     Við komumst svo að litlu strákirkjunni sem við höfðum ekki séð almennilega í myrkrinu kvöldin áður.  Þarna voru komin um 20 börn og 10 fullorðnir með okkur. Ekki sem verst á fyrstu sunnudags samkomu þarna.  Byrjað var á því að syngja og sat lítill sonur prestsins ca.4 ára á trommu sem hann barði á af mikilli innlifun og með góðum takti.  Hinrik fékk svo orðið - túlkaður af ókunna manninum.  Þegar Hinrik fór að tala íslensku til að sýna fólkinu hvernig við töluðum á Íslandi fór maðurinn að túlka svo H sagði að hann væri að tala íslensku. Þá segir blessaður maðurinn "já, ég er að túlka jula" .  Þegar þarna var komið var traustið til túlksins að mestu horfið og vitum við ekkert hvort hann flutti sömu ræðu og Hinrik.  En það er allt í Guðs hendi. 
     Í kvöld á Hinrik að tala á annari svona Jesúmyndar-samkomu.  Þetta er spennandi en nokkuð álag.
    Meðan ég sit hér inni og skrifa um hádegisbil, rennur svitinn af mér eins og ég sé stödd úti í rigningu, enda líklega ekki nema 41 gáða úti.