Komið þið sæl, elsku vinir.
     Þá er best að senda einhverjar fréttir.  -- Allt er komið á fullan gang með að reisa þann hluta múrsins sem við ráðum við núna.  Fullt af mönnum í vinnu því Hinrik sagði smiðnum að þetta þyrfti að gerast fljótt.  Við vorum nefnilega að vona að við fengjum styrk til að reisa afganginn og vildum að það yrði gert áður en við færum heim í mars.  Nú er hinsvegar nokkurs konar pattstaða með þann styrk -- þetta verður bara allt að vera í Guðs hendi !!! 
     Nú er Elí búinn að skila af sér verkefni sem hann var upptekinn við í síðustu viku svo Hinrik náði góðu tali af honum í morgun.  Hann veit um mann sem selur geitur en við erum búin að bíða eftir aðstoð við það í tæplega tvö ár.  Þá var kona í Englandi sem gaf starfinu hér peninga til að kaupa geitur -- hún bíður spennt eftir að sjá myndir af búpeningnum. Hér gerast flestir hlutir "á morgun".  Nú er víst búið að fá mann til að búa í húsinu á akurlandinu okkar svo hann getur þá litið eftir geitunum.  Elí veit líka um einhvern sem selur ungar hænur af góðu kyni - þá getum við væntanlega notað peninginn sem kom inn hjá ABC fyrir jól og eiga að fara í það verkefni. o.s.frv. 
     Einn af fyrstu Dignity hópunum fær lánið endurnýjað á föstudag (sennilega) og nú höfum við peninga til að bæta við nýjum hópi 25 kvenna sem hafa beðið síðan fyrir jól.  Þið sem hafið lagt peninga inn á Dignity reikninginn nýlega -- hafið hjartans þakkir fyrir.  Líka kvenfélagið sem hjálpaði okkur fyrir jól. 
     Það er búið að vera hálfgert basl á okkur hjónakornunum undanfarið.  Síðst liðinn laugardag vorum við búin að vera gaslaus í tvo sólarhringa.  Við vorum búin að reyna víða að fá gas en ekkert gekk.  Að vera gaslaus þýðir að þá er ekki hægt að elda mat, hita vatn, baka brauð, búa til jógúrt o.svl.  Fyrsta daginn gátum við etið frosna afganga.  Um morguninn fór ég út og fann þrjú múrsteinsbrot og gerði eldstæði, fann svo lauf og þurra þyrnistöngla af lóðinni - kveikti eld og náði að hita smá vatnssopa til að fá yl í kroppinn.  Ég reyndi það sama næsta morgunn en hafði svo lítið til að brenna að vatnið var bara ylvolgt.  Það hefur verið svo kalt á morgnana að sólarofninn hefur ekki náð upp nægum hita.  ---  Ég var búin að spyrjast fyrir hvar hægt væri að fá músa-eitur því þær tóku ekki gildrurnar en enginn vissi neitt. --Þegar þarna var komið og ég sá fram á að eitthvað lítið yrði í matinn á laugardaginn ---  var mér eiginlega allri lokið og var sjálf farin "að vatna músum".     Ég fór þá með ipodinn inn í herbergi - hlustaði á lagið okkar góða "Hide me now under your wings- cower me within your mighty hands ... When  the oachen rise and thunders roar.. "  Ég fól föður mínum á himninum þessi vandræði okkar og bað hann að hjálpa okkur.  Það skifti engum togum - tárin hurfu og við drifum okkur af stað til að leita að því sem við þurftum. -- Það var eins gott að bílinn var í þokkalegu standi --  Ég var búin að ákveða að finna einhvern veitingastað sem við gætum borðað á -- fundum ekki það sem við leituðum að (við getum ekki borðað hvar sem er með okkar "hvítu maga") en enduðum á mjög góðum stað sem við þekkjum eða hjá Kaþólsku nunnunum hér.  Þegar við gengum inn í fallega búinn salinn, mundum við eftir því að bóndadagurinn var þessa helgi svo ég gat þá loksins boðið bóndanum út að borða.  Við áttum þarna góða stund, fórum svo í smá bílferð út fyrir bæinn.  Á leiðinni heim smellti ég mér inn í eina verkfæra-búllu á markaðnum niðri í bæ - var með orðabók og gat útskýrt að ég þyrfti músaeitur.  Það fékk ég eftir góðan tíma og á leiðinni heim ókum við fram á strák sem seldi gaskúta eins og passaði fyrir okkur.  Við vorum því alsæl þegar heim var komið.  ----  En músafárið er ekki aldeilis búið.  Um kl.04:00 í nótt var mikill "hávaði" í svefnherberginu hjá okkur þar sem þær voru að éta eitthvað uppi á fataskáp sem þar er. )þar eru ferðatöskurnar með vetrarfötunum okkar).   Hinrik fór svo fram að eiga sína morgunstund en ég passaði að enginn kæmist inn undir moskítónetið hjá mér.
     Eftir þessa reynslu hef ég enn meiri samkennd með konunum mínum hér í þessu landi.  Það eru þær sem ganga langar leiðir til að finna sprek eða höggva í sundur þykkar rætur og trjábúta til að geta kveikt upp eldinn fyrir utan kofana sína snemma á morgnana.  Það eru líka þær sem þurfa að útvega eitthvað til að setja í pottinn til að elda.  Það er ekki alltaf auðvelt.....

                      Guð geymi ykkur öll og takk fyrir að biðja fyrir okkur,

                                     Love   

                                                       Gullý